Czemu jedne zdjęcia zajmuja mniej, a inne więcej?
Rozwój technologii sprawia, że pliki graficzne zawieraja coraz więcej informacji wizualnej. Standardem stały się zdjęcia wykonywane w szesnastu milionach kolorów i o rozdzielczosci rzędu kilku tysięcy pikseli zarówno wysokosci, jak i szerokosci. Łacznie daje to ogromnych rozmiarów plik, z którego nie sposób skorzystać np. na stronie internetowej, a przesłanie e-mailem serii np. wakacyjnych zdjęć mogłoby trwać całe godziny. Stad tak ważna rolę odgrywaja mechanizmy kompresji, które ze zwykłego pliku graficznego sa w stanie zrobić duplikat o znacznie mniejszej pojemnosci, przy relatywnie niewielkiej utracie jakosci. Najpopularniejsze formaty kompresji to JPG, GIF i PNG. Najpopularniejszym z nich jest oczywiscie JPG. Ze względu na swój mechanizm działania polegajacy na 'usrednianiu' informacji o kolorach posegregowanych w kwadraty grup pikseli, służy on przede wszystkim do kompresji zdjęć, albo innych multikolorowych obrazów o gładkich przejsciach kolorystycznych i niezbyt ostrych krawędziach. Odmienna formę kompresji oferuje format GIF. Zapisuje on w pliku dane na temat następujacych po sobie takich samych kolorów pikseli, podajac ich wartosć kolorystyczna i ilosć powtórzeń. Z tego względu swietnie nadaje się do kompresji ilustracji i diagramów, które zawieraja duże plamy tego samego koloru, lub ostre krawędzie. GIF umożliwia też na tworzenie 'przezroczystych obrazków i prostych animacji. Formatem umożliwiajacym zapisywanie zarówno zdjęć, jak i ilustracji, przy jednoczesnym braku wad charakterystycznych dla GIF i JPG jest PNG, jednak ze względu na niska kompatybilnosć z np. starszymi przegladarkami internetowymi, nie zdobył on póki co należnej mu popularnosci.